΄        ΠΑΕΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΤΑΝ.
ΧΑΘΗΚΕ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΦΙΛΕ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΙΤΡΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΒΡΩΜΙΚΑ ΤΖΑΜΙΑ
ΚΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ.
ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΓΕΡΝΩ
ΣΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΙΤΙΟΥΛΑ
ΠΟΥ ΣΟΥΧΑ ΔΕΙΞΕΙ ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΑΜΩΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΑ.
ΚΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ.
(Κατερίνα Γώγου)
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ!