Archives
ΤΟ ΑΛΗΤΑΚΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΟΚΑΡΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ.
ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ….
ΟΠΟΥ ΦΤΩΧΟΣ ΚΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ…
ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΒΙΩΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΘΕΟΜΗΝΙΕΣ-ΠΟΛΕΜΟΥΣ-ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ….
ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΙΚΡΟΣ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ…
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΗ, Η ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΙΣΟΠΕΔΩΘΕΙ, ΟΙ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ…
ΚΙ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ….
ΑΠΟ ΧΘΕΣ.
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΪΤΗ ΤΩΡΑ - ΤΡΟΦΗ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ
ΤΟ ΑΛΗΤΑΚΙ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΠΙΑΣΕΙ: Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΒΙΑ-ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ- ΠΕΝΙΑ- ΑΝΕΧΕΙΑ-ΑΠΟΓΝΩΣΗ
alitaki
ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΓΚΡΑΦΙΤΙ banksy
ΑΛΗΤΑΚΙ
ΚΑΝΙΒΑΛΙΖΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΙΟ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ ΖΩΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.
-ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ 2010 ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΜΑΣ.
ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΠΑΡΚΙΝΓΚ-
-ΣΗΜΑΔΕΥΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ-ΧΤΥΠΑΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΝ
-ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΜΙΚΡΟ-ΒΙΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΙΑ-
ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ-ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ-ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ-ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ...
-ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ .
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ....
ΜΕ ΤΟ ΑΛΗΤΑΚΙ ΜΕΣΑ....
ΑΛΗΤΑΚΙ
Ημέρα θεσπισμένη ως Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών
από τον ΟΗΕ η σημερινή κι απ’ ό,τι φαίνεται γιορτάζω…
Τι γιορτάζω αλήθεια;
Τη σκληρή αίσθηση του μετανάστη;
Τη σκληρή αίσθηση του μετανάστη;
Πάω στη χώρα μου και με θεωρούν ξένη.
Είμαι εδώ και, πάλι, είμαι ξένη.
Οι μετανάστες, που ζούμε χρόνια σε μια χώρα, είμαστε πολλές φορές βουτηγμένοι σε αυτήν την αίσθηση.
Την χωρίς πατρίδα…
***
Όμως δεν είναι έτσι. Η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου, βρίσκομαι εδώ πολλά χρόνια και δεν αισθάνομαι ξένη.
Ο αστυνομικός μου θυμίζει πως είμαι ξένη…
Όταν με σταματάει στον δρόμο και ζητάει τα χαρτιά μου…
Χαρτιά που για να πάρω χρειάζεται να τρέχω για μήνες, ενώ για να τα πληρώσω πρέπει να δουλέψω μόνον για αυτά…
***
***
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν αρρωσταίνω και το ΙΚΑ δεν μου εξασφαλίζει τίποτα και πρέπει από την τσέπη μου να πληρώσω μέχρι και το ιώδιο του νοσοκομείου.
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν δουλεύω χωρίς ασφάλιση κι αναγκάζομαι να πληρώνω τα ένσημά μου πάλι από την τσέπη μου. Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν τ’ αφεντικό απλώνει χέρι πάνω μου και δεν μπορώ να κάνω μήνυση γιατί δεν μπορώ να έχω μπλεξίματα με την Αστυνομία.
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν πρέπει να ζω σε υποβαθμισμένες συνοικίες γιατί δεν μπορώ να πληρώσω για ένα καλύτερο σπίτι.
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν ζητάω δουλειά και το πρώτο που μου λένε είναι ‘’Έχω θέση για καθαρίστρια’’ ενώ εγώ έχω δυνατότητες να κάνω κάτι καλύτερο…
***
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν δουλεύω χωρίς ασφάλιση κι αναγκάζομαι να πληρώνω τα ένσημά μου πάλι από την τσέπη μου. Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν τ’ αφεντικό απλώνει χέρι πάνω μου και δεν μπορώ να κάνω μήνυση γιατί δεν μπορώ να έχω μπλεξίματα με την Αστυνομία.
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν πρέπει να ζω σε υποβαθμισμένες συνοικίες γιατί δεν μπορώ να πληρώσω για ένα καλύτερο σπίτι.
Θυμάμαι ότι είμαι ξένη όταν ζητάω δουλειά και το πρώτο που μου λένε είναι ‘’Έχω θέση για καθαρίστρια’’ ενώ εγώ έχω δυνατότητες να κάνω κάτι καλύτερο…
***
Πού είναι το κακό να θες κάτι παραπάνω; Το κράτος λέει πως οι μετανάστες είναι πολλοί και δεν μπορεί να τους θρέψει. Θέλω απλώς να τους ρωτήσω: Τι πρόσφερε αυτό το κράτος στους μετανάστες; Το αντίθετο συμβαίνει. Από τους μετανάστες παίρνει λεφτά. Και πολλά!
Δεν έχω λάβει ούτε ένα ευρώ απ’ αυτό το κράτος… Μόνον εμπόδια μου ’χει προβάλλει… Κάθε χρόνο μας ζητούν τόσα λεφτά για τα χαρτιά μας και για να τα βγάλουμε πέρα είμαστε μέσα στα χρέη…
Και τα χαρτιά μας δεν είναι σωστά, ποτέ. Το κράτος δεν έχει μεταναστευτική πολιτική και πάντα αυτά είναι ελλιπή. Για αυτό και ντρεπόμαστε όταν βλέπουμε μπάτσο.
****
Δεν έχω λάβει ούτε ένα ευρώ απ’ αυτό το κράτος… Μόνον εμπόδια μου ’χει προβάλλει… Κάθε χρόνο μας ζητούν τόσα λεφτά για τα χαρτιά μας και για να τα βγάλουμε πέρα είμαστε μέσα στα χρέη…
Και τα χαρτιά μας δεν είναι σωστά, ποτέ. Το κράτος δεν έχει μεταναστευτική πολιτική και πάντα αυτά είναι ελλιπή. Για αυτό και ντρεπόμαστε όταν βλέπουμε μπάτσο.
****
Αυτά προσφέρει το κράτος, αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους κοινούς ανθρώπους…
Έχω συναντήσει ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει η καταγωγή σου. Όπως και οι μετανάστες…
Δεν είναι όλοι εγκληματίες.
Η ανάγκη σε σπρώχνει να κλέψεις….
Από ανάγκη ήρθαμε εδώ…
Κάποιοι εξαιτίας της φτώχειας, κάποιοι εξαιτίας πολέμου…
Κανένας μας δεν άφησε τον τόπο του για να κάνει κακό στην Ελλάδα…
Οι Έλληνες έχουν υπάρξει μετανάστες,
Οι Έλληνες έχουν υπάρξει μετανάστες,
αλλά οι πιο πολλοί μοιάζει να το ξεχνούν όταν εγκλείουν σε στρατόπεδα –κολαστήρια τους μετανάστες…
Μα εγώ ελπίζω…
Μα εγώ ελπίζω…
Στην αλλαγή του κόσμου…
Ακόμη.
‘‘Χρόνια μου πολλά’’….
‘‘Χρόνια μου πολλά’’….
ΑLITAKI
ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ πρώην chief medical officer της Φινλανδίας Dr Rauni Kilde Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ.
Τη θλίψη μου στα μπαρ
με έγχρωμες αγκαλιές μοίραζα.
Την προδοσία της αγάπης
με ψεύτικες απάτες αντάλλασσα.
Σε χαμένους εραστές
ακούμπαγα
και τους μαχαίρωνα
πισώπλατα,
γιατί τη μορφή σου αναζητούσα.
alitaki
ΓΔΕΡΝΩ ΤΟ ΔΕΡΜΑ -ΜΑΤΩΝΩ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ-ΚΑΝΙΒΑΛΙΖΩ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ-ΠΕΡΙΠΛΑΝΙΕΜΑΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΑ ΜΟΥ.
Ο καραγκιόζης που ζητιανεύει την ψήφο μας άλλαξε 
πρακτική, εγκατέλειψε τα sms με τα οποία μας ζάλισε τα @@ και τώρα άρχισε να στέλνει email ομαδικά στα μέλη της ΕΣΗΕΑ. Πατήστε κλικ στη σχετική εικόνα που μας έστειλε μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ.Βρε καραγκιόζη με αυτά που κάνεις μόνο την ψήφο σου θα βρείς στην κάλπη τη Δευτέρα. Σύντροφοι ΜΑΥΡΙΣΤΕ τους καραγκιοζηδες που αρπάζουν τις λίστες με τα στοιχεία των συναδέλφων τους και τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για να τους ψηφίσουμε. Η απάντησή μας σε τέτοιες αλητείες πρέπει να είναι μια και μόνη: ΜΑΥΡΟ στους επίδοξους ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΟΥΣ που απέτυχαν επαγγελματικώς και τώρα θέλουν να μας σώσουν. Την τσέπη τους και τον εαυτό τους σκέφτονται όλοι αυτοί. ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ τώρα που μπορείτε.
πρακτική, εγκατέλειψε τα sms με τα οποία μας ζάλισε τα @@ και τώρα άρχισε να στέλνει email ομαδικά στα μέλη της ΕΣΗΕΑ. Πατήστε κλικ στη σχετική εικόνα που μας έστειλε μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ.Βρε καραγκιόζη με αυτά που κάνεις μόνο την ψήφο σου θα βρείς στην κάλπη τη Δευτέρα. Σύντροφοι ΜΑΥΡΙΣΤΕ τους καραγκιοζηδες που αρπάζουν τις λίστες με τα στοιχεία των συναδέλφων τους και τους κάνουν πλύση εγκεφάλου για να τους ψηφίσουμε. Η απάντησή μας σε τέτοιες αλητείες πρέπει να είναι μια και μόνη: ΜΑΥΡΟ στους επίδοξους ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΟΥΣ που απέτυχαν επαγγελματικώς και τώρα θέλουν να μας σώσουν. Την τσέπη τους και τον εαυτό τους σκέφτονται όλοι αυτοί. ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ τώρα που μπορείτε. AΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Ο οδηγός του λαθραίου τσούρμου μου λέει:
‘’Πιο γρήγορα κοπελιά’’.
‘’Δεν μπορώ φίλε, τα πόδια μου τρέμουν’’ απαντάω.
Τα γόνατα μου λυγίζουν. «Δεν μας νοιάζει. Προχώρα, αλλιώς θα σε αφήσουμε εδώ», «Αλήθεια» του λέω «Ε, ναι! Δεν είσαι η πρώτη που το κάνουμε αυτό! Εμποδίζεις τους άλλους! Πρέπει να είμαστε συγκεκριμένη ώρα στα σύνορα, όταν θα έχουν βάρδια οι δικοί μας μπάτσοι στα σύνορα». Απάνω στην κουβέντα έρχεται ένα παιδί κοντά μου. Τον λένε Λεό, πεπειραμένος στα ‘’περάσματα’’: «Κρατήσου από μένα… Θα σε βοηθήσω εγώ. Μόνο κρατήσου». Με μια φωνή που δεν ακούγεται σχεδόν - και με πολλή ντροπή για τις αθλητικές μου επιδόσεις- λέω στον Λεό πως φοβάμαι από παιδί τα ύψη. «Περπατάμε τόσο κοντά στον γκρεμό που φοβάμαι ότι θα γλιστρήσω». «Ήταν ανάγκη να βρέχει; Μας γάμησε… Έλα, εσύ έχεις εμένα… Δες τη γυναίκα μπροστά σου… Είναι και άρρωστη, αλλά τα καταφέρνει. Κουράγιο…». «Ευχαριστώ φίλε…».
«Δεν κάνει τίποτε… Όταν φτάσουμε μου χρωστάς τρελό σεξ»… μου λέει γελώντας. Με προσπάθεια του ρίχνω ένα χαζό χαμόγελο, μαζεύω δυνάμεις και δρόμο…
Τι δρόμο δηλαδή; Βουνό, χαντάκια, γκρεμοί, δάσος… Και περπατάμε με ρυθμό σαν να τρέχουμε. Γεμίζω γρατζουνιές στο πρόσωπο και στα χέρια… Μα αυτό είναι το λιγότερο… Περνάμε δίπλα από μια φυτεία χασίς και ο σκύλος- φύλακας μας επιτίθεται. Ο οδηγός μας του φωνάζει και απομακρύνεται. Τα ρούχα μου στη λάσπη. «Πόσες ώρες θα περπατάμε ακόμα;». «Δεν αντέχω βρε φίλε», «Μην ανησυχείς» μου λέει «Κοντεύουμε»…
«Εϊ;» φωνάζει ο οδηγός…
‘’Δεν μπορώ φίλε, τα πόδια μου τρέμουν’’ απαντάω.
Τα γόνατα μου λυγίζουν. «Δεν μας νοιάζει. Προχώρα, αλλιώς θα σε αφήσουμε εδώ», «Αλήθεια» του λέω «Ε, ναι! Δεν είσαι η πρώτη που το κάνουμε αυτό! Εμποδίζεις τους άλλους! Πρέπει να είμαστε συγκεκριμένη ώρα στα σύνορα, όταν θα έχουν βάρδια οι δικοί μας μπάτσοι στα σύνορα». Απάνω στην κουβέντα έρχεται ένα παιδί κοντά μου. Τον λένε Λεό, πεπειραμένος στα ‘’περάσματα’’: «Κρατήσου από μένα… Θα σε βοηθήσω εγώ. Μόνο κρατήσου». Με μια φωνή που δεν ακούγεται σχεδόν - και με πολλή ντροπή για τις αθλητικές μου επιδόσεις- λέω στον Λεό πως φοβάμαι από παιδί τα ύψη. «Περπατάμε τόσο κοντά στον γκρεμό που φοβάμαι ότι θα γλιστρήσω». «Ήταν ανάγκη να βρέχει; Μας γάμησε… Έλα, εσύ έχεις εμένα… Δες τη γυναίκα μπροστά σου… Είναι και άρρωστη, αλλά τα καταφέρνει. Κουράγιο…». «Ευχαριστώ φίλε…».
«Δεν κάνει τίποτε… Όταν φτάσουμε μου χρωστάς τρελό σεξ»… μου λέει γελώντας. Με προσπάθεια του ρίχνω ένα χαζό χαμόγελο, μαζεύω δυνάμεις και δρόμο…
Τι δρόμο δηλαδή; Βουνό, χαντάκια, γκρεμοί, δάσος… Και περπατάμε με ρυθμό σαν να τρέχουμε. Γεμίζω γρατζουνιές στο πρόσωπο και στα χέρια… Μα αυτό είναι το λιγότερο… Περνάμε δίπλα από μια φυτεία χασίς και ο σκύλος- φύλακας μας επιτίθεται. Ο οδηγός μας του φωνάζει και απομακρύνεται. Τα ρούχα μου στη λάσπη. «Πόσες ώρες θα περπατάμε ακόμα;». «Δεν αντέχω βρε φίλε», «Μην ανησυχείς» μου λέει «Κοντεύουμε»…
«Εϊ;» φωνάζει ο οδηγός…
«Πολύ συζητάτε εκεί πίσω»…
Ύστερα από 20 ώρες μεγάλης ταλαιπωρίας φτάνουμε στα σύνορα. Ένα ταξί μας περιμένει… Επιτέλους… Άρωμα Ελλάδας…
Ύστερα από 20 ώρες μεγάλης ταλαιπωρίας φτάνουμε στα σύνορα. Ένα ταξί μας περιμένει… Επιτέλους… Άρωμα Ελλάδας…
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ...
ΟΛΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ-.ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕ ΚΑΤΙ ΓΝΩΡΙΜΟ...
ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΟΝΗ.
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΥΤΕ ''ΓΕΙΑ'' ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΘΛΙΟ, ΕΝΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΑΝΗΛΙΑΓΟ ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥΣ...
ΑΠΟΛΥΤΗ ΗΣΥΧΙΑ.
ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ-ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ...
ΕΨΑΧΝΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΜΑΘΕΙ ΜΟΝΟΝ 15 ΛΕΞΕΙΣ. ΕΒΛΕΠΑ ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΙ ΕΛΕΓΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ-ΣΑΝ ΡΟΜΠΟΤ ΕΙΜΑΙ ΚΟΠΕΛΑ- ΨΑΧΝΩ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΚΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΚΙ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ...
ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ...
ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΥ ΒΡΗΚΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΕ ΤΑΒΕΡΝΑ -ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ! ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΡΕΠΟ-12 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΕ 2 ΕΥΡΩ ΤΗΝ ΩΡΑ.
ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΥΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ. ΗΜΟΥΝ ΣΕΡΒΙΤΟΡΑ-ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ-ΛΑΝΤΖΕΡΑ...
ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΓΑΝΤΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑΠΛΗΓΗ ...
ΜΕ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΑΝ ΠΟΛΥ ΕΚΕΙ...ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΑ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑ; ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ.ΕΔΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΧΕΙΡΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ... ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ.
ΟΛΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΥΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ-.ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕ ΚΑΤΙ ΓΝΩΡΙΜΟ...
ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΟΝΗ.
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΥΤΕ ''ΓΕΙΑ'' ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΘΛΙΟ, ΕΝΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΑΝΗΛΙΑΓΟ ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥΣ...
ΑΠΟΛΥΤΗ ΗΣΥΧΙΑ.
ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ-ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ...
ΕΨΑΧΝΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΜΑΘΕΙ ΜΟΝΟΝ 15 ΛΕΞΕΙΣ. ΕΒΛΕΠΑ ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΙ ΕΛΕΓΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ-ΣΑΝ ΡΟΜΠΟΤ ΕΙΜΑΙ ΚΟΠΕΛΑ- ΨΑΧΝΩ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΚΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΚΙ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ...
ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ...
ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΥ ΒΡΗΚΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΕ ΤΑΒΕΡΝΑ -ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ! ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΡΕΠΟ-12 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΕ 2 ΕΥΡΩ ΤΗΝ ΩΡΑ.
ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΔΟΥΛΕΥΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ. ΗΜΟΥΝ ΣΕΡΒΙΤΟΡΑ-ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ-ΛΑΝΤΖΕΡΑ...
ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΓΑΝΤΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑΠΛΗΓΗ ...
ΜΕ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΑΝ ΠΟΛΥ ΕΚΕΙ...ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΑ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑ; ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ.ΕΔΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΧΕΙΡΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ... ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΟΙ ΕΓΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ
ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΟΥΣ.
ΕΙΤΕ ΠΑΣΟΚ ΕΙΤΕ ΝΔ
ΑΥΤΟΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ.
ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΤΑΡΑΖΕΙ ΩΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΚΙ ΟΧΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΚΕΙ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ...
ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΕΡΕΤΑΙ ΣΑΝ ΖΩΑ; ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΤΟΥΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΙ ΟΧΙ ΑΓΡΙΜΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΜΙΣΟΣ;
ΠΟΛΛΑ ΜΠΛΟΓΚ ΓΡΑΦΟΥΝ ΓΙ' ΑΥΤΑ ΟΠΩΣ ΕΓΩ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΦΗ...ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ.
.jpg)
Την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009 συμπληρώνονται 3 μήνες απο τότε που ψηφίσαμε αυτούς τους ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ επαγγελματίες συνδικαλιστές του ΚΩΛΟΥ και ακόμα η ΕΣΗΕΑ παραμένει χωρίς προεδρείο. Με έναν Σόμπολο σε ρόλο προεδρεύοντα και ένα Ράμμο που τη μια λείπει σε διακοπές και την άλλη πονάει ο κώλος του και δεν μπορεί να παραστεί. Με τους σκληροπυρηνικούς της Συσπείρωσης να μην μπορούν να τα βρούν ούτε μεταξύ τους και να έχουν την αξίωση να αναλάβει την θέση του Προέδρου η "γιαγια" με το Αλτσχάιμερ. Με ένα Κουμπιά που όσο και να θέλει ο άνθρωπος να βοηθήσει στο σχηματισμό προεδρείου δεν μπορεί ο χριστιανός μοναχός του!!! Και φυσικά τον αχώνευτο χοντρομπουχέσα που δε λέει να βάλει μυαλό και αναζητάει σωτηρία απο την ξεφτίλα του στα δικαστήρια όπου προσπαθεί να προσβάλλει τις εκλογές. Τις ίδιες μαλακίες έκανε και με την ΠΟΕΣΥ.ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ φτάνει πια η κοροϊδία. Οι θέσεις εργασίας μειώνονται. Τα μεροκάματα ψαλιδίζονται. Τα μπλοκάκια παροχης υπηρεσιών γίνονται καθεστώς. Η ανεργία τραβάει την ανηφόρα και πιάνει το 10%. Οι απολυμένοι συνάδελφοι του Ελευθερου Τυπου του Ξένιου της Αθλητικης Ηχους πλέουν σε πελάγη απελπισίας. ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΩΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ κοιτάτε πως θα καθίσεται τον στρογγυλό πισινό σας σε καποια καρέκλα του προεδρείου??? ΝΤΡΟΗ ΣΑΣ ρε ξεφτιλισμενοι που έχετε απο 2 και 3 δουλειές ο καθένας σας και ΣΤ ΑΡΧΙΔΙΑ ΣΑΣ όσοι δεν έχουν να πάρουν γάλα στα παιδιά τους.Γι αυτό ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ πρέπει να συγκεντρωθούμε την Τετάρτη στις 12 το μεσημέρι στην ΕΣΗΕΑ για να φωνάξουμε στους ξεφτίλες την ώρα που θα συνεδριάζουν οτι δεν πάει αλλο και να πάψουν να παίζουν κομματικά παιχνιδάκια στις πλάτες όλων μας.ΣΗΜΕΡΑ ειμαστε εμείς άνεργοι αλλά αν τους αφήσουμε να συνεχίσουν το βιολάκι τους ΑΥΡΙΟ μπορεί να είστε εσείς. Είμαστε ΟΛΟΙ εν δυναμει ανεργοι με τη συνδικαλιστικη ηγεσία που ψηφισαμε.
από Άνεργοι Δημοσιογράφοι
Τώρα όλα τακτοποιήθηκαν κι είναι όπως πρέπει. Καήκανε τα πάντα. Ωραίο δεν είναι να βλέπεις στάχτη και καταμαύρο αντί για πράσινο; Τι τα θέλαμε τα δέντρα, βρε παιδιά; Άχρηστα μας ήταν... Σιγά, τι κάνανε; Επειδή μας δίνανε οξυγόνο και ανάσα; Αχρηστα πράγματα... Τώρα, όλα είναι τέλεια... Με το διοξείδιο, το κάρβουνο, με τα 3,4 πάρκα της κακιάς ώρας στην Αθήνα... Καί πού είστε παλικάρια; Να τα κάψετε κι αυτά και στη θέση τους να κτίσουμε καμιά πολυκατοικία και κανένα πάρκινγκ, γιατί, έλεος! Δεν βρίσκεις να παρκάρεις ούτε ποδήλατο...
Και μην ξεχνάτε, εσείς, οι έξυπνοι, που κάψατε αυτά τα δάση για να χτίσετε τις βιλάρες σας, να φτιάξετε σύστημα πυρασφάλειας
γιατί μετά από χρόνια θα έρθει κάποιος άλλος σαν κι εσάς και θα βάλει φωτιά για να χτίσει δίπλα σας ή αποπάνω σας...
...Είμαι θετικός άνθρωπος, πάντα προσπαθώ να βρω κάτι καλό, αλλά σε ό,τι αφορά τους πολιτικούς και την κυβέρνηση βλέπω μόνον ασχήμια.
Σαν σήμερα, 30 χρόνια πριν, δύο 17χρονα παιδιά σε ένα καθεστώς που τίποτα δεν επιτρεπόταν, φέρανε στον κόσμο ένα κοριτσάκι...
Γι' αυτό και σκέφτομαι τα χρόνια της αθωότητάς μου. Τώρα που γελάω με πολλά σκηνικά που έχω ζήσει αναγκασμένη από τη χούντα του Χότζα. Μεγάλωσα σε μια πόλη δίπλα στη θάλασα. Το σπίτι και το σχολείο μου ήταν δίπλα σε ένα δάσος παρθένο.Η μόνη μου στενοχώρια; Ότι δεν μπορούσα να βρω δικαιολογία αν αργούσα να γυρίσω σπίτι αφού το σχολείο ήταν τόσο κοντά.
Θυμάμαι τους φίλους μου, που σαν κι εμένα, κακοντυμένοι, πολύ αδύνατοι και με μούτρα πάντα βρώμικα...Θυμάμαι τη μάνα μου, που δούλευε σε ένα εργοστάσιο όλη μέρα και την Κυριακή ήταν αναγκασμένη να δουλευει ως εθελόντρια να χτίσει πολυκατοικίες!Θυμάμαι τον πατέρα μου, που η μόνη του χαρά ήταν μπας κι η μανα μου κατάφερνε να του βρει καμιά μπίρα στο μόνο εστιάτοριο που είχαμε. Υπήρχε πολλή φτώχεια μα τότε δεν μπορούσα να το καταλάβω... Ολα μας φαίνονταν φυσιολογικά.Φυσιολογικό το βρίσκαμε να μας ξυπνούν οι σειρήνες στις 2 τη νύχτα και να πηγαίνουμε να κρυφτούμε στα μπούνκερ που είχε φτιάξει το καθεστώς Χότζα για να μας προφυλάξει απ' τους εχθρούς. Να είμαστε έτοιμοι όταν μας επιτεθούν χώρες ιμπεριλιαστικές.Και να γινόταν μια φορά τον χρόνο, χαλάλι. Αυτό γινόταν 2 με 3 φορές τον μήνα!
Θυμάμαι τους δασκάλους μου, που έτρεμα μπροστά τους και τα αυτιά μου ήταν πάντα κοκκινισμένα από τα τραβήγματα.Βλέπετε ήμουν άτακτο παιδί και δεν μου έφτανε το ξύλο στο σχολείο, με περίμενε μετά και από τη μάνα μου που δεν έχανε ευκαιρία.
Τώρα τη δικαιολογώ. Ήταν πολύ νέα, με τέσσερα παιδιά και πολύ φτωχή... Το κεφάλι της πονούσε κάθε μέρα από την αγωνία για το τι θα μας τάιζε. Θυμάμαι που είχα μια φίλη από 5 χρονών και την έπαιρνα μαζί μου να πάμε στα Τίρανα, για να γίνουμε ηθοποιοί. Στο τέλος μας μάζευαν οι μπάτσοι κι έτρωγα της χρονιάς μου από τη μάνα μου. Όμως δεν με ένοιαζε, έφευγα συνέχεια... Ήθελα κάτι καλύτερο, είχα όνειρα, χανόμουν στα βιβλία και ζούσα μέσα τους, σε έναν κόσμο όπως τον ήθελα εγώ...Έβλεπα τη θάλασσα κι αναρωτιόμουν: Πίσω απ' αυτήν τι να υπάρχει αράγε;
Θυμάμαι μια φίλη μου, που στο σχολείο έκανε λάθος στη Γεωγραφία στα σύνορα και από την άλλη μέρα δεν ξαναήρθε στο σχολείο. Κι αυτήν και την οικογενειά της τους έστειλαν σε ένα χωριο, χαμένο, που το χρησιμοποιουσαν για φυλακή. Μας μάθανε να μη μιλάμε για τίποτα γιατί μέχρι μέχρι και οι τοίχοι έχουν αυτιά. Αν έλεγες το παραμικρό χανόσουν από προσώπου γης. Κάποιος είπε μια μέρα σε έναν φούρνο: Δεν έχει ψωμί σήμερα;Και η πωλήτρια του είπε:Δες τα ράφια, είναι γεμάτα.Και τα ράφια ήταν άδεια.Ήταν μεγάλο έγκλημα να πεις πως δεν υπήρχε ψωμί...
Το 1990-91 άνοιξαν τα σύνορα και τελειωσε αυτός ο εφιάλτης .Ομως μας περίμεναν άλλοι εφιάλτες. Είχαν αλλάξει όλα και είχαμε υποστεί πραγματικό σοκ .
Βγήκαμε στον κόσμο σαν τα σκυλιά, τα αγριεμένα, και κάναμε πολλά από αμάθεια. Πέσαμε στο φαγητό, στα ρούχα, στα καλύτερα σπίτια, και χάσαμε το μέτρο....
Το 1990-91 άνοιξαν τα σύνορα και τελειωσε αυτός ο εφιάλτης .Ομως μας περίμεναν άλλοι εφιάλτες. Είχαν αλλάξει όλα και είχαμε υποστεί πραγματικό σοκ .
Βγήκαμε στον κόσμο σαν τα σκυλιά, τα αγριεμένα, και κάναμε πολλά από αμάθεια. Πέσαμε στο φαγητό, στα ρούχα, στα καλύτερα σπίτια, και χάσαμε το μέτρο....
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ
ΑΚΤΙΒΙΣΤΩN
-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ-
ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ
ΕΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟ ΚΑΡΑΒΙ
ΕΝΑ ΑΚΙΝΗΤΟ ΚΑΡΑΒΙ
ΣΕ ΜΙΑ ΝΗΣΙΔΑ ΖΩΗΣ....
ΣΕ ΜΙΑ ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΝΩΕ...
ΜΕ ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ....
ΜΕ ΚΟΤΕΣ....
ΜΕ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ....
ΑΦΟΥ
ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΕΧΟΥΝ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ
ΚΗΠΑΡΙΑ
ΜΕ
ΟΠΩΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΚΑΙ
ΧΑΠΕΝΙΝΓΚ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ
ΠΡΟΣΕΛΚΥΟΥΝ
ΚΟΙΝΟ
ΠΟΥ ΔΙΨΑΕΙ
ΓΙΑ ΤΕΧΝΗ-
ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΥΣΗ...
ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
ΤΟ ΣΟΥΡΟΥΠΟ
ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ
ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
TAIMS NEW YORKS
ΩΡΑΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ ΤΩΡΑ, ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ, ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΘΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΜΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΠΟΥ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΙΑ ΣΚΥΛΙΑ...
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ; ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙ ΣΉ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ;
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ- ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ- ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΡΗΞΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ -ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕ- ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΑΥΝΟΥΝ- ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΧΘΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΛΕΞΗ ΜΕ ΤΙ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΥΠΟΓΕΙΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ Ή ΚΤΙΡΙΑ ΕΤΟΙΜΑ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ...
ΑΥΤΟΙ ΜΑΛΛΟΝ, ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΖΟΥΝ, ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ .ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ .ΜΑ ΤΙ ΛΕΩ ΚΙ ΕΓΩ; ΤΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΕΧΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΜΕ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ;
perasen meres apo tote pou pethane o vasilias tou pop.itan o agapimenos mou mouzikos kai simera vrika kefia na grafo gia afto.pistevo oti kapoio anthropi einai athanati.dn estanthika oti efige afise piso tou komatares pou tha ta akoui i anthropotita kai meta apo para polla xronia.dn anteko allo to panigeiri meta to thanato tou.pseftikos kozmos.tora ton thimithikan oli.malakies,malakies malakies
ATHENS PRIDE 2009 SABBATO 13IOYNIOU , ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ.
λεσβιακή γκέι,αμφί,τρανς περηφάνια......
www.athenspride.eu..18;00 ΠΑΡΕΛΑΣΗ..PARADE
Η Ημέρα Περηφάνιας είναι η δική μας μέρα.Και περηφάνια θα πει αξιοπρέπεια.
Διασκεδάζουμε και διεκδικούμε ισότητα.
τίποτε λιγότερο- τίποτε περισσότερο. ....
ATHENS PRIDE
ΕΙΠΑΜΕ: ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΕΝΑ ΑΛΗΤΑΚΙ ΚΙ ΕΛΕΙΨΕ ΚΑΝΑ ΜΗΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΕ ΤΑΞΙΔΙΑ ΓΗΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ
alitaki
ΑΛΛΑ.....
ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΩ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ 53η
ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΑΛΗΤΙΣ ΜΟΥ '' Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΛΟΤΟΦ΄΄:
ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΙΖΕΡΙΕΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ -ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΔ- ΠΑΣΟΚ-ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΥΧΗΣΑΝΤΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΥΣ... -ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ......
ιαπωνική συμμετοχή... Πολεμίστριες του ανέμου....
ι
σκανδιναβική συμμετοχή...κατά τη γνώμη μου- στον κόσμο των γκόλντεν μπόις- η πιο ενδιαφερουσα
Η διασημοτερη παρουσία της Μπιενάλε...Γιόκο Ονο με τον γιο της Σον, σε ένα έργο για τη Μνήμη
η ελληνική συμμετοχή.
Συμμετοχή από το ΑμπουΝτάμπι
Αναρτήσεις
